İki Çocuk, Bir Yurt: Gurbetin Sancıları ve Çaresizlik
- Göçmen çocukların hayatı savaş ve travmalarla şekilleniyor.
- Rahman ve Nasır'ın hikayeleri, göçmenlerin zorlu yaşam mücadelesini yansıtıyor.
- Göçmen ailelerin çocuklarının psikolojik ve sosyal sorunları toplum için önemli bir sorun.
O kişinin başında şiddetli bir yara izi mevcuttu. Kavganın kafasına birkaç mühimmat parçası gömülmüş; sol gözü küçülmüş|küçülmüş ve görme yeteneğini yitirmiş|küçülmüş, görme fonksiyonunu yitirmiş. Adı Nasır’dı. Savaşta dertli izler asıt olmuş sığınmacıların şifa gören Danca kurumunda bir zaman bakım devam ediyordu. Sağ kolu kullanamıyor, tokalaşırken sol elini kullandı.
İçindekiler3 bölüm · başlığa tıklayarak ilgili bölüme geçin
Nasır ve Göçmenlerin Zorluğu
Nasır’ı tanıdım oğlu Rahman’ı okula bırakıp alırken karşılaştım. Bazı günler elime birkaç kalem, silgi, cetvel tutuşturuyordu. Rahman’ın okuldan sonra eve kalemleri başkalarının ihtiyacı amaçlı sınıfın yanına sunu ediyordum.
Gurbet ve Çocukluk Hikâyeleri
Her çocuğun farklı bir hikayesi vardı. Bazıları savaş travmasını şiddetle üzerlerinden atamamış aile ortamlarından geliyordu. Sürekli dövüşüyorlardı. Günlerimiz Bırakın sakın!” demekle kekemelikle.
Rahman’ın Aile Durumu ve Psikolojik Durumu
O çocuk ilkokula hazırlık sınıfına girmişti. Okulda ile aile ortamında zorlanıyordu.
Psikolog danışmanı çaba sonuç vermedi. Okul yöneticileri, durumu görüşmek amacıyla Rahman’ın ailesini toplantıya kararlaştırdı.
Aile tamamı bir arada gelişti. Hepsi birden aynı evde. Aile büyüğü birlikte toplantı toplantı salonuna girer girmez, O çocuk düştü, “Öğretmen!” bağırdı bir adım atarak dede ve ninesinin ellerini öfkeye aniden kullandı.
Soğuk havalarda ben, çorap giymiştim. Dede, çorapsız geliyordu. Yeleğin içine giymiş gibi beyaz entarisini ayak bileklerine dek düzenlenmiş giydi. Anne ve ninesi ve annesi kapalıydı. Eğitimdeki geçmişini ifade etmeye başladığımızda, Rahman fazla kötü hissetti. Hıçkıra hıçkıra başladı. O çocuk ruhu derinliklerdeki sır kavramaya çalışıyorduk.
Baba oğlu sık sık evden, polis tarafından yakalandığını söyledi Anne ise açıklayarak “Hâlâ gözleriyle bilincinde olarak yatak gece saatlerinde işemeye!” söyledi. Rahman mahçup odadan çekilmek istedi. Konuyu çok uzatmadık.
Toplantıda ailelerin de onayıyla oğlunun bir rehberlik uzmanına yapılmasına karşılık buldu. Okul zaman zaman oğlu ile özel ve işbirliği görevi bana.
Sonraki zamanlarda Rahman koridorda koşarken, kapıya çarptı. Bir şey olmadı fakat canı yandı, samimi yoğun ağlamaya başladı. Rahman’ı teselli etmek destek olmak kucağını tutmaya kütüphane götürdüm ve onunla konuştum. Önüne beyaz bir renkli kalemler yerleştirdim. Raftan aldım, bir kitap okuyor görünmeksizin uzak dan onu sessiz sade> gözlemledim. Rahman, farklı renklerde kalemlerle bir karalarken bana dikkat etmemiş kendi konuşuyordu. Sonra kağıt alırken önüme bıraktı.
“Rahman, nedir|Bu ne|Ne yazıyorsun bu kağıda?” diye sordum. Çocuklar Çok fazla uğraşmış, dinlenmek istiyor, okula gitmek istemiyor. Arkadaşları onu sevmiyor!” anlattı. Yaz tatilinden sonra başka başka bir kurumda çalışmaya. Rahman’ı gözden kaçırdım.
Yoldayken Nasır’la buluştum. Bana tanıdı, “Hoca!” diyerek elime sarılmaya çalıştı. O çocuk sordum, yüzü sinirlendi; benden gizlemedi. Oğul daha sonra zamanlarda birçok Kriminal olaylarına sorumsuzca polis kayda işlenmiş. Ailesi tarafından alınarak problemli yetiskinlerin eğitildiği bir tane koruma yurduna gömülmüş. Tüm çalışmalarımıza rağmen o çocuğu kurtaramayan olduk.
kaynak olarak ekleyin
💬 Tartışma (0)
Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yazın.
İlgili Haberler
GündemYeni Parti'nin ikinci gününde 160 üyelik PM ve YDK listeleri açıklandı
GündemPortekiz’deki barınma hakkı mücadeleleri sürüyor: hükümetin çadır tahliyeleri kan kaybediyor
Gündem