Beyin hasarı, görme kaybına yol açabilir; gözler değil!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara sebep olabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı olabilir. nöral yolların bu tür hasarları görme kapasitesini tüketebilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz görüntüleri sadece işleme merkezine yönlendiren sensörler gibidir. Beynin bulunan görsel bölümler, sembolleri işlemek için hazırlanmıştır. Biraz ağır kasıtlı olmayan düzensizlik bu işlemi engel olabilir. Sonuçta, nöral iletişimin aksaması görüntüleri anlamlandırmayı güçleştiriyor, görüşte azalma gerçek anlamda.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç yaşayan kişiler, göz yapıları iyi olsa da, beynin o bölgesinde oluşan hasar gören sebep bir kısmının kapanmasına yol açabilir. Beyin damarlarının bu alanlara ulaşamayışı dünyanın kısmen bölük gerçek dışı düzenlenmeye. Bu durumda, gözlerin hiçbir önemi olmayan bir kişisel durum gelişebilir. Genellikle uğranılan bu nöral kayıp, görüntüler eksiklikler ile zorlayıcı nedenidir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı boşluklar, kazananların dışındaki düşme tehlikeleri beraberinde getirebilir. İnsanlar, görmedikleri kısıtlı görüntüleri düşünmeden fark edemeyebilir düşebilirler. Çarpıcı olan ise, sinirsel yapının bu tür durumlara yapılan bozuklukları nedeniyle bir görme alanı eksikti durumunda. Özde belirtilen, bir kişi saatteki yiyeceği sadece görebike kısmını bırakır. Bu en şaşırtıcı örneği, Anton Sendromu bilinen bir hastalık şeklidir. Anton Sendromu falan tedbir genellikle tedavi edilmez, hastaların gördüklerini kesin inanmak istediği gibi düşüncesine zordur. Bu durum, gerçekliği algılama kavrayışımızı etkinlik kazandırır.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda erken bozukluklar, var olmayan nesnelerin, görünen ve geometrik şekillerin görüntülenmesine neden gelişebilir. Bu ölçüt, görsel halüsinasyon görünümleridir ve genellikle görme kaybı birlikte kendini gösterir. Sinirsel yapılar harici kayıtsız sensör güdüsü almadığında, bellek belleklerini kullandığı faaliyetler başlatır. Bitiş olarak, beyin kaza yapan alanı, hayal gücü veya tesadüfi canlandırılmış sembolleriyle yerleştirir, duygulara sahte düzen yaklaştırır. Hastalar bu|bu|n] görüntülerin çoğu zaman sahte olduğunu bilecekleri halde son derece şaşkınlık yaşayabilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda vizüel halüsinasyon görenleri sıkça psikolojik hastalıkla bağlantılı değil. Felç bulgularında, Parkinson hastalığı veya şiddetli beyin rahatsızlıkları dahil. Bu sendrom, görsel algının kaybına bağlı ortaya çıkan reaktif beyin yaralanmasının örneğidir. Görüş alanındaki görülen şekillerin artçı olmadığını zihin düşünebilirler. Bu nedenle, görüntü bozukluk görüntüleri gören hastaların, psikolojik etiketler yerine, kapsamlı nörolojik tetkikleri yaptırmaları gerekmektedir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin telafisi, kaçınılmaz adımların atılmasını teşvik eder. Hastaların erken değerlendirilmeleri, nöral yolların kendi kalan hücrelerini aktif hale getirilerek yitirilen yetileri tekrar öğrenmeye kolaylaştırabilir. Uygulanan özelleştirilmiş göz geliştirme ve stratejik awareness, hastaların kullanım alanlarını daha etkin kullanmalarına yardımcı olur. Böylece düzenli fiziksel çalışmalar, hastaların çevrelerini dikkatle fark etmeyi öğrenmesini destek verir, düşmelere karşı koruma azalabilir. Erken müdahale sayesinde, uygulayanlar bir arada kendi ayakları üzerinde durmalarını başarılı olabilir.